Następnie pełniła od 1912 funkcję członkini Zarządu Głównego TSL i była przewodniczącą krakowskiego oddziału TowarzystwaJan Adamczewski, Mała Encyklopedia Krakowa, Kraków 1996.. Udzielała się jako publicystka, współpracując m.in. ze "Szkołą" „Nową Reformą”, „Kurierem Lwowskim”, „Gazetą Ludową”, „Katolikiem” oraz pismami dla dzieci: „Światełkiem”, „Młodym Wiekiem”. Była redaktorką naczelną „Polskiego Ludu” i krakowskiego czasopisma „Nauczycielka”Jolanta Podolak-Zając, Galicyjscy przedstawiciele pedagogiki opiekuńczej. Ich działalność i dorobek naukowy, "Studia i prace pedagogiczne" t. 1, 2014, s. 297–298. Jednocześnie była zaangażowana w działalność w ruchu kobiecym. Chora na cukrzycę, dla podratowania zdrowia zamieszkała w 1914 w Rabce.

Podczas I wojny światowej wydawała utwory o treści patriotycznej i antyrosyjskiej. Była pierwszą przewodniczącą Ligi Kobiet Galicji i Śląska (czerwiec 1915 – czerwiec 1916) Zrezygnowała ze względu na stan zdrowiaJoanna Dufrat, Kobiety w kręgu lewicy niepodległościowej. Od Ligi Kobiet Pogotowia Wojennego do Ochotniczej Legii Kobiet (1908–1918/1919, Toruń 2001, s. 9, 173, 182 . Jej pogrzeb odbył się 1 września 1916 w RabcePogrzeb ś. p. Jadwigi Strokowej Czas 1916 nr 444 z 3 września .