Rozgrywane w 1997 roku mistrzostwa świata w Innsbrucku przyniosły mu brązowy medal w konkurencji drużynowej i 5. miejsce w konkurencji dwójek. Rok później, zarówno na igrzyskach olimpijskich w Nagano, jak i mistrzostwach Europy w Oberhofie zajął 6. miejsce w konkurencji dwójek. W 2000 roku, podczas mistrzostw Europy w Winterbergu wywalczył brązowy medal w konkurencji drużynowej, a także zajął 4. miejsce w konkurencji dwójek, ponadto na mistrzostwach świata w Sankt Moritz zajął 19. miejsce w konkurencji jedynek. W 2002 roku uplasował się na najniższym stopniu podium w konkurencji dwójek na mistrzostwach Europy w Altenbergu a także zajął 7. miejsce w tej samej konkurencji na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City. W 2006 roku na mistrzostwach Europy w Winterbergu zajął 6. miejsce w konkurencji dwójek, z kolei na igrzyskach olimpijskich w Turynie osiągnął największy sukces w karierze, kiedy wraz z Gerhardem Plankensteinerem zdobył brązowy medal w konkurencji dwójek - lepsi od nich okazali się tylko Austriacy Andreas i Wolfgang Linger oraz dwójka niemiecka: André Florschütz/Torsten Wustlich. Z rozgrywanych dwa lata później mistrzostw Europy w Cesanie przywiózł dwa brązowe medale za konkurencję drużynową i dwójek, z kolei na mistrzostwach świata w Oberhofie zajął 4. miejsce w konkurencji dwójek.