Niemniej ponieważ grunt jest często ośrodkiem anizotropowym, może ona mieć różne wartości w różnych kierunkach i punktach.
Prędkość fali w określonym ośrodku może być określona na wiele sposobów: pomiar czasu powrotu fali (TWT) odbitej od określonego horyzontu lub zagrzebanego przedmiotu na znanej głębokości, bezpośrednie badania laboratoryjne prowadzone na próbkach gruntu, pomiar czasu pomiędzy otworami wiertniczymi, badania transiluminacji pomiędzy dwoma równoległymi odsłonięciami, iteracyjna migracja i metoda wspólnego punktu odbicia "CMP" (Neal 2004). Przykładowe prędkości fal radiowych w m/ns to: powietrze 0,30, suchy piasek 0,10-0,20, lód 0,16, skały 0,12-0,13, glina 0,10-0,12, suchy pył 0,09-0,12, nawodniony piasek 0,05-0,08, nawodniony pył 0,05-0,07, torf 0,03-0,06, woda morska 0,01 (Fisher 1992, van Heteren 1998).