Znajomość średniej prędkości pozwala na przekształcenie skali czasu w skalę głębokości. W przeciwieństwie do fal sejsmicznych, prędkość fal elektromagnetycznych generalnie spada wraz z głębokością, a największy spadek prędkości wiąże się przekroczeniem zwierciadła wód gruntowych. Ponieważ fala elektromagnetyczna rozchodzi się z większą prędkością przy powierzchni terenu i zwalnia wraz z głębokością, skala czasu nie jest proporcjonalna do skali głębokości, co powoduje też zniekształcenie obrazu podłoża. Znajomość profilu zmiany prędkości jest także konieczna do dalszych etapów przetwarzania danych a zwłaszcza migracji, NMO, DMO i korekty statycznej.
Korekta statyczna w przypadku danych georadarowych ogranicza się do korekty topograficznej. Polega ona na usunięciu zniekształceń struktury podłoża, które mogą wystąpić, gdy nie uwzględnimy ukształtowania badanego terenu. Współczesne oprogramowanie umożliwia dołączenie danych topograficznych, które dzięki technice GPS mogą być zbierane jednocześnie z danymi geofizycznymi.