Filtrowanie częstotliwości i dekonwolucja Filtrowanie częstotliwości służy usuwaniu szumów i wzmocnieniu sygnału wychwytywaniu niechcianych zasięgów częstotliwości fal. W tym celu stosuje się funkcje, których transformata Fouriera jest ograniczona do określonego zakresu częstotliwości lub długości fali. Zastosowanie nieodpowiednich filtrów może prowadzić do utraty rozdzielczości. Ogólnie filtr dolnoprzepustowy wzmacnia bardziej połogie powierzchnie odbicia, natomiast górnoprzepustowy filtr powoduje, że bardziej stromo nachylone powierzchnie stają się lepiej widoczne.
Dekonwolucja eliminuje wpływ fali i służy odzyskaniu utraconych wysokich częstotliwości, wyeliminowaniu wielokrotnych odbić (echa), wyrównaniu amplitudy i innych zakłóceń. Z tego względu zwiększa ona rozdzielczość i powoduje poprawę uzyskanego obrazu. Tak zwana ślepa dekonwolucja lub dekonwolucja iteracyjna dokonywana jest metodą prób i błędów aż do uzyskania najlepszego możliwego obrazu. Ze względu na znacznie wyższą częstotliwość fal radiowych technika jest mało efektywna w badaniach georadarowych i jest znacznie częściej stosowana w badaniach sejsmicznych (Neal 2004).