Po odebraniu elementarnej nauki pod okiem Emiliana Kawki i Andrzeja Tiepela w Brańszczyku, Stanisław wraz ze starszym bratem trafili w 1849 r. do szkoły powiatowej w Pułtusku. Stanisław Pomian-Srzednicki ukończył tę szkołę z wzorowymi wynikami, co skłoniło ks. Ostrzykowskiego, by wysłać go na dalszą edukację. Tym sposobem Stanisław trafił pod opiekę wuja Benedykta Ostrzykowskiego i w latach 1853-1856 uczęszczał do Instytutu Szlacheckiego w Warszawie, który ukończył z wyróżnieniem.
Następnie, do 1860 r., studiował prawo na Uniwersytecie Moskiewskim, po czym złożył egzamin z prawa polskiego na uniwersytecie w Petersburgu i uzyskał stopień kandydata nauk. W latach 1860–1862 aplikował najpierw w Sądzie Pokoju i Sądzie Policji Poprawczej w Pułtusku, a potem w warszawskim Sądzie Kryminalnym. Po ukończeniu aplikacji w październiku 1862 r. został nominowany pisarzem Sądu Pokoju w Krasnymstawie, gdzie zastało go powstanie styczniowe. Srzednicki był wówczas świadkiem bitew pod Częstoborowicami i Fajsławicami. 12 lipca 1866 r. został mianowany na stanowisko podsędka w krasnostawskim sądzie. Od 13 maja 1871 r. pracował w Sądzie Kryminalnym w Lublinie, początkowo jako asesor, a następnie jako podprokurator (od stycznia do kwietnia 1874 r.).