Powołano również Katolickie Stowarzyszenie Budowy Kościołów w Bydgoszczy i Okolicy. W sierpniu 1917 Stowarzyszenie nabyło pod budowę przyszłego kościoła działki położone przy ul. ks. Ignacego Skorupki 2-4 i 8-10, a w końcu roku Edmund Pitak opracował wstępny projekt świątyni. Z uwagi na trwającą wojnę nie udało się jednak przystąpić do jego budowy.
Odpowiednie warunki do budowy kościoła zaistniały dopiero po odzyskaniu niepodległości przez państwo polskie w 1920. Szwederowo zostało włączone w obręb miasta Bydgoszczy, a dotychczasową parafię farną podzielono na cztery okręgi duszpasterskie. Wśród nich znalazł się okręg szwederowski z 6,7 tys. mieszkańców.
Początkowo z powodu braku kościoła, w niedziele i święta msze św. odprawiano pod gołym niebem, w dni powszednie w kuchni dla ubogich przy ul. Orlej 66. Później prowizoryczny kościół urządzono w nabytej sali tanecznej i restauracji Conitzera przy ul. Dąbrowskiego 2. Adaptację sali na tymczasowy kościół przeprowadził bezpłatnie Paweł Kukliński przy pomocy parafian. Prace sfinansowano z dobrowolnych ofiarwierni z innych parafii bydgoskich przekazali Drogę Krzyżową oraz organy. Sali służącej tymczasowo jako kościół, nie nadano formalnie tytułu, ale w ołtarzu głównym umieszczono obraz Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, pochodzący z parafii farnej.