Michał Marian Walicki (ur. 8 sierpnia 1904 w Petersburgu, zm. 22 sierpnia 1966 w Warszawie) – polski historyk sztuki, profesor na Politechnice Warszawskiej i w Szkole Sztuk Pięknych.
Życiorys W 1929 ukończył studia na Wydziale Historii Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie rozpoczął pracę na Politechnice Warszawskiej (1929–1936) i w Szkole Sztuk Pięknych (1932–1939, 1945–1949). W 1929 r. uzyskał stopień doktora na podstawie pracy o malowidłach ściennych w kaplicy Trójcy Świętej na zamku w Lublinie, napisanej pod kierunkiem prof. Zygmunta Batowskiego. Habilitacje uzyskał w 1933, a w 1934 został docentem „za zasługi na polu zorganizowania pierwszej wystawy sztuki gotyckiej”., a w 1937 uzyskał tytuł profesora. W 1936 rozpoczął pracę w Muzeum Narodowym w Warszawie, gdzie był zatrudniony do 1941 na stanowisku kustosza działu sztuki średniowiecznej i malarstwa obcego. Poza pracą wykładowcy kierował Instytutem Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Był znawcą malarstwa holenderskiego XVII i polskiego malarstwa gotyckiego, był autorem, współautorem i inicjatorem wielu wydawnictw poświęconych malarstwu polskiemu i obcemu.