Miłość Kasandry (oryg. fr. Les Amours de Cassandre) – tom wierszy Pierre'a de Ronsarda złożony ze 183 sonetów, opublikowany po raz pierwszy w 1552.
Okoliczności powstania utworu Inspiracją dla powstania cyklu było przypadkowe spotkanie Ronsarda z Kasandrą Salviati, piętnastoletnią córką włoskiego bankiera, do jakiego doszło w czasie balu na zamku królewskim w Blois 21 kwietnia 1545. Ronsard, poeta dworski, był zauroczony piękną dziewczyną, jednak następnego dnia musiał wyjechać z Blois razem z królem. Nigdy więcej nie spotkał Kasandry, która w 1546 wyszła za mąż za Jehana Peigné de Pray. Dodatkowym impulsem dla napisania na cześć Salviati cyklu sonetów była publikacja w 1549 Oliwii du Bellaya, tomu utrzymanego w duchu petrarkizmu, który stał się początkiem ogromnej popularności tego nurtu poetyckiego we Francji. Chociaż formalnie adresatką sonetów była tytułowa Kasandra, w rzeczywistości - podobnie jak du Bellay i Petrarka - Ronsard opiewał miłość idealną, przypisując opisywanej kobiecie wyłącznie pozytywne cechy, gloryfikując wszystko, co z nią związane.