Bez względu na personalne odczucia autora wokół powieści, wszechobecne i mocno akcentowane są tu motywy niepowodzeń. Każda postać w książce, czy to Scobie czy Wilson, zawodzą z końcem fabuły w dążeniu do osiągnięcia stawianych przez siebie celów. Największa ofiara Scobiego, samobójstwo, nie przynosi szczęścia jego żonie, jak zakładał protagonista. Pomimo prób ukrywania niewierności, czytelnik dowiaduje się, że Louise wiedziała o romansie dłuższy czas. Ona z kolei nie zgadza się na związek z Wilsonem, również po śmierci męża, co jest dla niego osobistą porażką. Inne czynniki niepowodzeń są widoczne przez cały utwór, nadają one mu przygnębiający, mroczny wyraz.
Sedno sprawy to także obraz ceny, jaką jednostka płaci za indywidualizm i niemożność zrozumienia drugiej osoby:
Kiedy był młody, wyobrażał sobie, że miłość ma coś wspólnego ze zrozumieniem, ale z wiekiem przekonał się, że żaden człowiek nie zrozumie drugiego człowieka. Miłość jest pragnieniem, by zrozumieć, ale pragnienie umiera wcześnie wśród ciągłych niepowodzeń.