Ferdynand Eysymontt (ur. ok. 1760, zm. 1811) – wojski grodzieński, syn Michała Józefa, chorążego grodzieńskiego i Joanny z Kochtyckich (Kochcickich).
Sprawowane urzędy Wojski grodzieński od 1790 - ostatni na urzędzie.
Deputat na Trybunał Główny Litewski 1789 - z Powiatu Grodzieńskiego
Życiorys Pochodził ze znanej rodziny szlacheckiej o tradycjach wojskowych. Był właścicielem dworu w Gudziewiczach, a w roku 1773 w jego imieniu odkupiono Milkowszczyznę od Andrzeja Jakubowicza Eysymontta, zaś około roku 1795 dobra Jabłonów, w parafii Łunna. Był po ojcu kolatorem kościoła Eysymontowskiego. To on zajmował się administrowaniem majątku rodowego, finansując główne posunięcia rodu, podczas kiedy jego kuzyni Aleksander Michał, sprawujący pieczę nad sądami w Grodnie i Maciej Tadeusz zajmowali się działalnością publiczną. W roku 1789 zostaje deputatem na Trybunał Główny Wielkiego Księstwa Litewskiego z powiatu grodzieńskiego, zaś 19 stycznia 1790 wojskim grodzieńskim. W dniu 2 maja 1792 został przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego odznaczony orderem św. Stanisława.