Japanese Buddhist Federation, JBF) wraz z UNESCO, w wyniku których odkryto charakterystyczny kamień, interpretowany przez wielu akademików jako oznaczenie dokładnego miejsca narodzin Buddy.
Wyniki prac archeologicznych z początku XXI w. świadczą o religijnym znaczeniu miejsca w pierwszym tysiącleciu przed naszą erą. Odkryto wówczas m.in. pozostałości świątyni z VI w. p.n.e. – uważanej za najstarsze odkryte dotychczas święte miejsce buddyzmu.
W 1997 roku Lumbini zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Opis W Lumbini znajdują się: pozostałości świątyni Māyādevi – pierwsza świątynia Māyādevi została wzniesiona w okresie przed wizytą cesarza Aśoki. Ostatnia świątynia, zbudowana w latach 30. XX w., została rozebrana w latach 90. XX w., by ułatwić prace archeologiczne. W 2002 roku nad ruinami starożytnej świątyni Māyādevi wzniesiono pawilon, by zapewnić ochronę przed wiatrem i deszczem. zbiornik wodny – miejsce kąpieli królowej Māyādevi przed porodem. kolumna Aśoki – kolumna z czerwonego piaskowca z Chunaru (III w. p.n.e.) z inskrypcją upamiętniającą pielgrzymkę cesarza Aśoki oraz XIV-wieczną inskrypcją króla Khasy Ripu Malla. Inskrypcja Aśoki składa się z 90 znaków w języku palijskim zapisanych pismem brahmi. „kamień oznaczający miejsce narodzin Buddy” (ang.