Ich szczęście nie trwało jednak długo, gdyż jej mąż zginął pod Warszawą.
W 1919 roku Natalena wyjechała do Pragi, gdzie na zamówienie Ministerstwa Oświaty tworzyła szkolny słownik czesko-ukraiński, a później wielki słownik francusko-ukraiński. W Pradze wyszła za mąż za Wasyla Korolewa-Starego, którego poznała jeszcze w Kijowie. Był pisarzem, wydawcą oraz działaczem społecznym.
Zmarła w Mielniku w ówczesnej Czechosłowacji 1 lipca 1966 roku.
Twórczość Natalena Korolewa zaczęła pisać swoje utwory w języku ukraińskim za namową męża. Swój pierwszy tekst w języku ukraińskim opublikowała w 1919 roku w Wiedniu. Przez ponad 20 lat wszystkie zachodnioukraińskie, bukowińskie, zakarpackie czasopisma drukowały jej teksty. W latach 30. oraz na początku lat 40. ukazały się książki, które przyniosły pisarce wielkie uznanie oraz popularność: Zbiór legend Wo dni ony (1935), powieść 1313 (1935), Bez korinnja (1936), zbiór opowiadań Inakszyj swit (1936), powieść Peredok (1937), Son tini (1938), Lehendy starokyjiwski (1942–1943). Po wojnie w Chicago ukazała się powieść Quid est veritas?