(1961).
Utwory Korolewej nie były rozpowszechnione na Ukrainie. Dziś część badaczy literackich zwraca się ku przeszłości w celu odszukania tych, które powstały poza granicami Ukrainy. W tym świetle twórczość Nataleny Korolewej nabiera szczególnego znaczenia. Nie była Ukrainką z pochodzenia, lecz przeszła na ukraińska literaturę, po tym jak spróbowała swych sił w literaturze francuskiej. Korolewa wniosła do ukraińskiej prozy nową tematykę: antycznego i europejskiego świata. Opracowując historyczne i biblijne wątki, pisarka świadomie obchodziła tematykę ukraińskiej historii, jednak w niezwykły sposób udawało jej się połączyć świat starodawnej Rusi i Ukrainy z antycznym i średniowiecznym. Do języka ukraińskiego wniosła swój niepowtarzalny styl. Leksyka, frazeologia, konstrukcje zdaniowe oraz dokładne przedstawienie obrazu odróżniają jej teksty od tych czysto ukraińskich. W centrum jej twórczości pozostawał człowiek, jego wewnętrzny, duchowy świat. Bohaterzy to najczęściej postaci zaczerpnięte z Biblii bądź mitologii antycznej.