zajmował się sprawami ekonomicznymi. Wkrótce został mianowany senatorem-wojewodą. Jako senator obecny był na Sejmie 1809 rokuAndrzej Biernat, Ireneusz Ihnatowicz, Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003, s. 458.. Reprezentował Księstwo Warszawskie na ślubie Napoleona z Marią Ludwiką (1811).
Po upadku Napoleona pozostał senatorem, już w Królestwie Polskim. Wycofał się z działalności politycznej; skoncentrował się na problematyce gospodarczej Wielkiego Księstwa Poznańskiego. Szczególną uwagę poświęcał sprawom uwłaszczenia chłopów, propagował edukację rolniczą.
Z małżeństwa z Justyną z Dzieduszyckich miał syna Tytusa i trzy córki – Paulinę (zamężną Dzieduszycką), Klaudynę (zamężną Potocką) i Gabrielę.
Odznaczenia 1783 – polski Order Świętego Stanisława 1786 – rosyjski Order Świętej Anny 1791 – polski Order Orła Białego 1807 – francuski Krzyż Wielki Orderu Legii Honorowej 1816 – pruski Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego
Przypisy
Bibliografia Włodzimierz Dworzaczek, Ksawery Działyński, w: Wielkopolski słownik biograficzny, Warszawa-Poznań 1981, .
Linki zewnętrzne Biogram na stronie Biblioteki Kórnickiej