2 lutego 1317 zgromadzenie możnych wydało decyzję, że kobieta nie może dziedziczyć tronu Francji.
Najnowsze badania wskazują, że Filip nie powołał się bezpośrednio na prawo salickie, tylko wykorzystał wiek Joanny, skazanie jej matki za romans z rycerzem oraz fakt, iż nigdy wcześniej kobieta nie rządziła samodzielnie Francją. Nawarra uznała rządy Filipa mimo nacisków księżnej-wdowy Burgundii i faktu, że koronę w tym kraju wcześniej nosiła kobieta (Joanna I).
Porozumienie z Filipem Wysokim 27 marca 1318 Odon IV zawarł porozumienie z królem Filipem w wyniku którego on sam został zaręczony z jego najstarszą córką, która miała wnieść w posagu hrabstwa Burgundii i Artois, natomiast Joannę postanowiono wydać za Filipa d’Évreux. Porozumienie zakończyło spór pomiędzy Burgundią a Francją dotyczący praw Joanny do tronu.
Ponadto Joanna została zobowiązana - po osiągnięciu pełnoletności - do zrzeczenia się praw do korony Nawarry i Francji; otrzymała również sporą rentę. Królewna została odseparowana od rodziny swojej matki i oddana pod opiekę wdowy po Filipie III Marii Brabanckiej.