Personel pomocniczy pracujący nocował na miejscu, a ani żołnierze SS ani inni więźniowie nie mieli wstępu na blok, co wskazuje na ściśle tajny charakter przeprowadzanych tam badań. Dzień pracy przy doświadczeniach odbywał się zawsze według tego samego schematu. Kiedy z obozowego oddziału zatrudnienia, przysyłani byli więźniowie przeznaczeni do celów eksperymentalnych, Schumannowi meldowano ich liczebność i narodowość. Więźniowie rozbierali się do naga i zgodnie z ich numerami więźniarskimi byli proszeni po kolei do pomieszczenia z aparaturą naświetlającą. Poprzez naświetlanie dążono do zniszczenia narządów rodnych. Przez stosowanie dużych dawek promieniowania bardzo częste było występowanie efektów ubocznych naświetlania - oparzeń i niechcących się goić ropni przede wszystkim powłok brzusznych, a u kobiet często również nudności i wymioty.