Oprócz pracy w Birkenau, Schumann prowadził też swoje doświadczenia w Auschwitz I, na bloku nr 10, gdzie odbywały się operacje z otwarciem jamy brzusznej i wycięciem jednego lub dwóch jajników bądź jąder, wcześniej naświetlonych, w celu zbadania tych narządów pod kątem skuteczności metody zastosowanej sterylizacji rentgenowskiej. Badania mikroskopowe przeprowadzano w Zakładzie Medycyny Sądowej we Wrocławiu. Z dokumentacji norymberskiej wynika, że w 1944 Schumann przybył z Auschwitz do obozu Ravensbrück, gdzie kontynuował doświadczenia sterylizacyjne, tym razem na dzieciach cygańskich.
Po wojnie Nakaz aresztowania Horsta Schumanna wydano w 1947, kiedy to podczas procesu w Tübingen sądzono sprawców masowych mordów w Grafeneck. Pomimo tego, iż Schumann po wojnie osiedlił się wraz z rodziną w Halle, praktykując tam pod własnym nazwiskiem jako lekarz sportowy, policji niemieckiej nie udało się go wówczas ująć, przez co proces przeciw wykonawcom programu eutanazyjnego odbył się bez jego udziału.