Szwajcarska wojna domowa (niem. Sonderbundskrieg) miała miejsce w listopadzie 1847 roku. Przyczyną wojny był konflikt polityczny między konserwatywnymi kantonami katolickimi, które utworzyły sojusz wojskowy Sonderbund (Specjalne Przymierze), a liberalnymi kantonami, w większości protestanckimi, które dążyły do transformacji konfederacji szwajcarskiej w federację i scentralizowania rządów. Wojna, inspirowana przez mocarstwa (głównie Austrię i Francję), zakończyła się po 26 dniach zwycięstwem liberałów.
Przyczyny wojny thumb|left|Rozmieszczenie grup religijnych w Szwajcarii (1800) Szwajcaria po kongresie wiedeńskim przeżywała burzliwy okres. W postępowych kantonach protestanckich powstał ruch polityczny dążący do transformacji politycznej (liberałowie). Głównymi założeniami liberałów było: wprowadzenie rządów centralnych, wprowadzenie równości obywateli, bliższa współpraca między kantonami, przekształcenie systemu konfederacyjnego w system federalny. Tymczasem konserwatywne kantony katolickie, popierane przez duchownych (zwłaszcza jezuitów) pragnęły pozostać przy dawnym systemie. W latach 1830–1847 w całej Szwajcarii miały miejsce liczne ekscesy polityczne. Dochodziło do demonstracji, zbrojnych marszów (np. marsz uzbrojonych chłopów na Zurych w 1839, który zakończył się strzelaniną i śmiercią 30 osób), powstań (np.