Muzeum w Krakowie thumb|Kontrakt pomiędzy Gminą miasta Krakowa a Władysławem Czartoryskim o odstąpieniu Arsenału i murów miejskich przy Bramie Floriańskiej na pomieszczenie zbiorów muzealnych i bibliotecznych, 1874, Biblioteka Książąt Czartoryskich w Krakowie Na początku lat 70. XIX wieku Władysław Czartoryski postanowił przewieźć do Galicji zagrożoną w Paryżu kolekcję rodzinną. Korzystając z poprawiających się warunków politycznych w Galicji, Czartoryski zdecydował się osiedlić zbiory w Krakowie. Na wybór miasta wpłynęła bliskość Uniwersytetu Jagiellońskiego, wsparcie Akademii Umiejętności oraz przychylność prezydenta Mikołaja Zyblikiewicza. W 1874 roku gmina Krakowa przekazała Czartoryskiemu budynek dawnego arsenału miejskiego, a dwa lata później książę dokupił część zabudowań klasztoru Pijarów. 1 grudnia 1876 roku otwarto dla publiczności bibliotekę w Arsenale i kilka sal ekspozycyjnych w tzw. Klasztorku, co dało początek Muzeum Książąt Czartoryskich. W kolejnych latach kompleks muzealny był systematycznie rozbudowywany. W 1886 roku zakupiono narożną kamienicę przy zbiegu ulic św. Jana i Pijarskiej, a w 1889 roku – sąsiednią posesję. W 1896 roku trzecią kamienicę nabył syn Władysława, Adam Ludwik Czartoryski.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Muzeum Książąt Czartoryskich w Krakowie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.