Obozy w III Rzeszy – system obozów koncentracyjnych (niem . Konzentrationslager ) i obozów zagłady (niem. Vernichtungslager), zbudowanych i zarządzanych przez III Rzeszę w latach 1933–1945. Obozy umiejscowione były na terytorium III Rzeszy oraz na ziemiach państw okupowanych. mały|Niemieckie nazistowskie obozy koncentracyjne i obozy zagłady w Europie thumb|Brama wejściowa do Auschwitz z napisem Arbeit macht frei thumb|Buchenwald – więźniowie w baraku thumb|upright|Mauthausen-Gusen – zwłoki więźniów przygotowane do kremacji thumb|Białe autobusy ze Szwecji i Danii ratowały więźniów obozów w czasie II wojny światowej. Tuż przed wojną Niemiecki Czerwony Krzyż odmówił władzom Szwecji współpracy w badaniu dowodów na łamanie praw człowieka w Niemczech w więzieniach i obozach koncentracyjnych.
Geneza Pierwsze niemieckie obozy koncentracyjne powstały w Niemieckiej Afryce Południowo-Zachodniej po powstaniu plemion Herero i Nama w 1904 r. W czasie I wojny światowej, w marcu 1915, utworzono pierwsze obozy dla internowanych Polaków – przymusowych robotników we Friedrich-Albrecht-Hütte, należącej do koncernu Kruppa w Barmen i Elberfeld (miasta będące dziś dzielnicami Wuppertalu).