W Republice Weimarskiej obozy koncentracyjne powołano w Cottbus-SielowKRIEGSGEFANGENENLAGER COTTBUS, https://ausstellungen.deutsche-digitale-bibliothek.de/lager-cottbus/#s2. i podobny w Stargardzie na Pomorzu. Pierwotnie nazywane były obozami dla internowanych, a od 1923 r. obozami koncentracyjnymi. W obozach tych przetrzymywano tzw. osoby niepożądane (głównie bezpaństwowców), a także (internowanych w czasie III Powstania Śląskiego) mieszkańców Górnego Śląska – zarówno powstańców śląskich i polskich działaczy plebiscytowych, jak i niemieckich Ślązaków – zwolenników lewicy z USPD i SPD na czele, do obozu w Stargardzie kierowano Polaków, „Czechosłowaków”, jak i ŻydówKlaus Drobisch, Günther Wieland, System der NS-Konzentrationslager 1933–1939, Berlin: Published by Akademie Verlag 1993, s. 20.
Powstanie i rozwój obozów w III Rzeszy Pierwsze obozy koncentracyjne zostały zorganizowane w III Rzeszy w 1933 r. na mocy „rozporządzenia wyjątkowego o ochronie narodu i państwa” z dnia 28 lutego 1933 r. Rozporządzenie to umożliwiało m.in. zawieszenie wolności osobistej obywateli posiadających niemieckie obywatelstwo i zezwalało na aresztowanie i osadzanie bez wyroku sądowego na czas nieograniczony wszystkich osób uznawanych za wrogów państwa i narodu niemieckiego.