Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Początkowo była własnością szlachecką należącą do Sadowskich Drogosław. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1462 miejscowość leżała w powiecie poznańskim w Koronie Królestwa Polskiego. W 1288 należała do parafii Lusowo.
Pierwszy zachowany zapis o wsi pochodzi ze źródeł kościelnych. Datowany jest na XIII wiek i zachował się w kopii sporządzonej w latach 1601-1602. W 1288 biskup poznański Jan Gerbicz za zgodą kapituły katedry poznańskiej przyłączył do parafii Lusowo m. in. wieś Sady.
Z archiwalnych zapisów sądowych pochodzących z przełomu XIV i XV wieku znane są pierwsze zapisy o właścicielach we wsi Sadowskich herbu Drogosław z Sadów i Dupiewca (obecnie to Dopiewo). Jako pierwszego z rodu źródła wielokrotnie odnotowują Wszegniewa Sadowskiego (notowany jako Świegniew, Sięgniew i Śwsiegniew), brata Stronisławy oraz stryja Bieniaka. W 1386 Wszegniew był w sporze sądowym z Mikołajem z Dąbrowy w parafii Skórzewo o 8 skudów. W 1387 toczył on proces z Wojciechem ze Swadzimia koło Poznania. W latach 1387-1409 Wszegniew toczył procesy z Pawłowickimi z Pawłowic koło Poznania.