Przygotowywał się by zostać doktorem praw, do obrony doktoratu na wydziale prawa w Królestwie Francji. Szczególne znaczenie miał dla niego fakt, że dawniej studiował tam również teolog protestancki Jan Kalwin. Pomyślnie obronił doktorat 4 września 1610 roku. Od tej pory w swoich dziełach Nikolaus Henelius, obok nazwiska stawiał trzy litery U. I. D. (utriusque iuris doctor), oznaczające doktora obojga praw, czyli kanonicznego i rzymskiego. Ze względu na miejsce urodzenia, często przed tymi literami wpisywał określenie po łacinie Neostad. Siles. (prudnicki).
mały|Pałac w Kondratowicach Po złożeniu hołdu Maciejowi Habsburgowi hołdu przez śląskie i łużyckie stany w 1611 r., U.I.D. N. Henel został wpisany na listę kandydatów na stanowisko radcy przy królewskim sądzie apelacyjnym w Pradze. Prawie cały następny rok spędził na pisaniu Silesiographii i Breslo-graphii (Breslographii). W 1613 r. zamieszkał przy Rynku Solnym we Wrocławiu i rozpoczął praktykę adwokacką w Prudniku. Czas wolny poświęcał na pisanie epigramatów. Latem 1618 roku przyjął propozycję barona Nicolausa von Burghausa, cesarskiego prezydenta Kamer Dolnego i Górnego Śląska oraz gubernatora księstwa ziębickiego i Miasta Ząbkowice Śląskie, na stanowisko pisarza ziemskiego w księstwie ziębickim i syndyka Ząbkowic Śląskich z pensją 300 talarów.