Konstrukcja Smyk pomimo tego, że był motoszybowcem posiadał sylwetkę typowego samolotu o klasycznym usterzeniu. Wyróżniającą go wśród innych polskich konstrukcji dwudziestolecia międzywojennego cechą było chowane w kadłubie podwozie, którego nie posiadały żadne inne samoloty z tego okresu. Była to konstrukcja całkowicie drewniana z wolnonośnym, dwudźwigarowym płatem zbudowanym jako jedna całość, w jego środkowej części zamontowany był zbiornik paliwa. Kadłub o eliptycznym przekroju pokryty był sklejką. Po obu stronach kadłuba, pod kabiną pilota znajdowały się wnęki do którego chowane było podwozie (składane do tyłu), zakrywane podczas lotu pokrywami z blachy duralowej, z której wykonano również pokrywę silnika. Podwozie główne dwugoleniowe, amortyzowane oraz umieszczona z tyłu kadłuba płoza ogonowa. Dwucylindrowy, chłodzony cieczą, szeregowy silnik dwusuwowy Scott Flying Squirrel S-2 o mocy 20 KM napędzający dwułopatowe, drewniane śmigło. Stateczniki poziomy i pionowy pokryty sklejką, natomiast stery płótnem.