Zenaida z Tarsu, również Zinaida, cs. Muczenica Zinaida (ur. w Tarsie w Cylicji, żyjąca w I wieku) – męczennica chrześcijańska, święta Kościoła katolickiego i prawosławnego.
Życie Zenaida oraz jej siostra, Filonilla, urodziły się w wykształconej żydowskiej rodzinie. Były krewniaczkami Pawła Apostoła oraz jego uczennicami. Natura obdarzyła siostry wrodzoną inteligencją, obie wykazywały zainteresowanie i zamiłowanie do nauki. Gdy tylko zaczęły pobierać nauki w słynnej szkole w Tarsie, od razu przyciągnęły je wykłady z teorii medycyny. Ich kuzyn, Jazon, biskup Tarsu, był jednym z pierwszych misjonarzy chrześcijańskich, a także stronnikiem św. Pawła.
To właśnie u św. Jazona Zenaida i Filonilla pobierały nauki chrześcijańskie. Zostały ujęte przez miłość i współczucie, jakie ofiarowywał Chrystus. Po chrzcie zaś siostry oddały się medycynie, stosując w niej reguły i koncepcje wiary chrześcijańskiej. Uważały, że zbawienie jest procesem uzdrawiania. Wierzyły, że Jezus uzdrawiał całego człowieka, zarówno fizycznie, jak i duchowo.
Kiedy siostry ukończyły studia, przeniosły się do Tesalii, gdzie znajdowały się liczne źródła mineralne. Święte siostry pragnęły głosić Ewangelię Jezusa Chrystusa wśród wielu ludzi, odwiedzających uzdrawiające źródła. Ich pragnieniem było przede wszystkim, aby połączyć medycynę z modlitwą i wiarą.