Innym pomysłem było wyburzenie części kamienic na Starym Mieście w celu odsłonięcia najcenniejszych zabytków, takich jak np. Stary Ratusz. Inwestycje te nie zostały zrealizowane przed wybuchem wojny i pozostały jedynie w sferze planówsedina.pl.. Orędownikiem tych planów stał się następca Lehnemanna, ostatni niemiecki architekt Szczecina – Hans Bernhard Reichow. Zgodnie z jego wizją rozwoju Szczecina wyburzony miał zostać Teatr Miejski, a w jego miała zostać poprowadzona szeroka aleja wiodąca na nabrzeże Odry. Proponował on także zbudowanie nowej, szerszej przeprawy w miejscu Mostu Kłodnego oraz wyburzenie kamienic przy bulwarze nadodrzańskim i poprowadzenie w ich miejscu szerokiej arteriisedina.pl..
Po 1945 Po zakończeniu działań wojennych, zimą 1945 Piotr Zaremba, pierwszy polski prezydent Szczecina, przedstawił wizję przebudowy bulwaru nadodrzańskiego oraz zabudowań staromiejskich. Postulował on usunięcie gruzów i pozostałości kamienic w celu odsłonięcia najcenniejszych zabytków staromiejskich. Inżynier oświadczył, że Arteria Nadodrzańska będzie najważniejszą osią komunikacyjną Szczecina. Inwestycję pod względem śmiałości i rozciągłości porównywano do budowy trasy W-Z w Warszawie. W końcu lat 40. XX wieku rozpoczęto budowę nowego bulwaru nadodrzańskiego zgodnie z projektem Piotra Zaremby.