Angielskie wpływy uwidoczniły się także w projektach Lechnera (pałacyk w Zsámboku zniszczony w czasie II wojny światowej).

Węgierski styl narodowy W swoim podejściu do architektury, Lechner skłaniał się ku węgierskiemu folklorowi oraz azjatyckiemu, a dokładniej perskiemu i indyjskiemu wzornictwu. W 1891 roku wspólnie z Pártosem hasłem „Węgrzy na Wschód” wygrał konkurs na wybudowanie Muzeum Sztuki Stosowanej (Magyar Iparművészeti Múzeum és Iskola). Ornamentacja fasady budynku muzeum (1893–1896), malowane płytki, ozdobne elementy z pirogranitu, przebijające się kwiatowe motywy świadczą o indyjskich, perskich, mauretańskich i węgierskich ludowych wpływach. Całość budynku odbiegająca od tradycyjnego świata form, spotkała się z bardzo różnym przyjęciem. Jednak Lechner – już bez wsparcia Gyuli Pártosa – podążał dalej wyznaczoną przez siebie drogą i w 1897 r. otrzymał zlecenie na projekt dla Węgierskiego Państwowego Instytutu Geologicznego.

Wyklarowany styl Lechnera najpełniej realizuje się w budynku Pocztowej Kasy Oszczędnościowej (Postatakarékpénztár), dzisiejszej siedzibę Węgierskiego Skarbu Państwa. W 1901 r. za ten właśnie budynek otrzymał „Złoty Medal” Stowarzyszenia Artystów oraz został uhonorowany tytułem „radcy królewskiego”.