Był zatwierdzany na tym stanowisku po wyborach 1983, 1987, 1991 i 1995, kończąc urzędowanie w 1997, kiedy to zrezygnował w trakcie kadencji. Promował Barcelonę jako miasto kandydackie do organizacji Letnich Igrzysk Olimpijskich 1992, a następnie przewodniczył komitetowi organizacyjnemu igrzysk.

W latach 1992–1997 kierował Radą Gmin i Regionów Europy, od 1996 do 1998 stał na czele Komitetu Regionów. Po odejściu z magistratu wyjechał do Rzymu, gdzie pracował jako nauczyciel akademicki. W 1999 był kandydatem socjalistów na urząd prezydenta Katalonii, na skutek wyborów na stanowisku pozostał jednak Jordi Pujol. Uzyskał wówczas mandat regionalnego deputowanego.

W 2003 ponownie ubiegał się o urząd przewodniczącego Generalitat de Catalunya. Chociaż PSC uzyskała mniej mandatów niż Konwergencja i Unia, zdołała zawrzeć porozumienie z ugrupowaniami regionalnymi (ERC i koalicją współtworzoną przez ICV). W rezultacie Pasqual Maragall objął stanowisko prezydenta Katalonii, które zajmował do 2006. Nie ubiegał się o wybór na kolejną kadencję.

Wyróżniony nagrodą „Premi Català de l'Any” za 2007. W 2008 otrzymał honorowe obywatelstwo Sarajewa.