Rano 11 września ppor. Szulc rozpoznawał ruchy oddziałów niemieckich w rejonie Wyszków, Węgrów i Mińsk Mazowiecki. Na podobne zdanie wystartowali ppor. Kinel i pchor. Andruszko. Podporucznik Zygmunt Kinel został ciężko ranny. Wylądował z najwyższym trudem w okolicach Zambrowa i został odesłany do szpitala w Wilnie. Podchorąży Andruszko został zestrzelony w rejonie Drohiczyna i ratował się skokiem ze spadochronem. Około 14.00 pchor. Łukaszewicz poleciał z rozkazem Naczelnego Wodza do dowódcy Armii „Poznań”. W locie powrotnym, z braku paliwa, lądował w majątku Drewinia, a następnie różnymi środkami lokomocji przedostał się do Rumunii. Po południu na zadanie rozpoznawcze wystartował pchor. Pawlak. Ostrzelany został przez Messerschmitty w rejonie Włodawy i zmuszony do lądowania na polach majątku Różanka. Po uzyskaniu pomocy powrócił do jednostki. Wieczorem przyszedł rozkaz o zmianie lotniska. Jeszcze przed świtem 12 września około godz. 2.30 wystartowało do Litiatyna pięć samolotów eskadry. Po blisko 2 godzinach lotu samoloty wylądowały na nowym lotnisku. Tego dnia lotów bojowych nie było. Z braku paliwa eskadra nie wykonywała zadań również w kolejnych dniach. 16 września dokonano reorganizacji lotnictwa myśliwskiego. Z pilotów i samolotów P.7a utworzono eskadrę rozpoznawczą.