Pomimo postrzałów, powrócili na lotnisko i złożyli meldunek rozpoznawczy. W dniach 12–14 września eskadra pracowała na korzyść dowództwa armii. Ze względu na wzrastającą aktywność Luftwaffe w obszarze operacyjnym Armii „Poznań”, warunki prowadzenia rozpoznania znacznie pogorszyły się. 14 września eskadra przeniosła się na lądowisko Luszyn skąd wykonano dwa loty rozpoznawcze. 15 września eskadra przeniosła się na lądowisko Brzozów Stary. Lotów bojowych nie wykonywano. W tym dniu eskadra posiadała 2 R-XIII. Samolot łącznikowy RWD-8 przekazano do plutonu łącznikowego. 16 września wykonano tylko jeden lot łącznikowy. 17 września z Brzozowa w kierunku przedmościa rumuńskiego wystartowały dwie załogi. Załoga: kpt. Dorembowicz i st. sierż. Stanisław Simiński została ostrzelana przez Niemców w rejonie Brześcia i musiała awaryjnie lądować. Ciężko ranny kpt. Bolesław Dorembowicz znalazł się w szpitalu, a pilotowi udało się zbiec. Lecący drugim R-XIII por. obs. Jan Szyszko z kpr. pil. Franciszkiem Andrzejewskim z braku paliwa, lądowali pod Chełmem i uszkodzili samolot. Załoga różnymi środkami lokomocji przedostała się do Rumunii. Pozostały w Brzozowie personel eskadry przebijał się z okrążenia do Modlina lub Warszawy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 36 Eskadra Towarzysząca · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.