Tożsamość osobowa – należy do kluczowych zagadnień filozoficznych, socjologicznych i pedagogicznych.
Lansowanie stylów życia, norm etycznych, światopoglądów, jak również wielorakość wizji człowieka sprawia, że wiek XX i początek trzeciego tysiąclecia, często są postrzegane jako okres kryzysu „ludzkiej tożsamości”. Przemiany powodują, że w wielu sytuacjach jest zauważalny problem utrzymania i utrwalania poczucia tożsamości społecznej, grupowej i zawodowej.
Tożsamość O tożsamości mówimy wtedy, gdy: coś z czymś jest identyczne; istnieje podobieństwo do kogoś, czegoś (ktoś jest jakby podobny do kogoś); upodabniamy się do kogoś lub czegoś, traktowanego jako wzór do naśladowania czy do osiągnięcia.
Według Słownika języka polskiego tożsamość znaczy tyle, co identycznośćSłownik języka polskiego, T. III, s. 519.. Również w różnych wydawnictwach pedagogicznych, na przykład leksykonach, występują podobne określenia tożsamości. Wincenty Okoń stawia znak równości między tożsamością i identycznością. Przekłada definicje tożsamości na język logiki (tożsamość jako stosunek zachodzący między danym przedmiotem a nim samym) i filozofii (tożsamość jako to, co sprawia, że dany przedmiot jest całkowicie podobny do innego)W. Okoń, Nowy słownik pedagogiczny, Warszawa 1998, s.