Jego 10-tomowe dzieło Haesimmilgyŏng so (Komentarz do Sandhinirmocana sūtra) zostało zabrane do Dunhuangu przez Tanguanga i przetłumaczone na język tybetański przez Chos.gruba. Dzięki temu tłumaczeniu jego poglądy były studiowane w Azji Środkowej. Chińskiemu tłumaczeniu dzieła brakuje pierwszej części 3 tomu oraz całego tomu 10.
Pod koniec życia zaangażował się także w pracę nad tłumaczeniem Sutry Awatamsaki, przyniesionej do Chin przez Śikszanandę. Niestety w trakcie pracy zmarł w klasztorze Foshouji 25 sierpnia 696 r.
Ciało mistrza zostało skremowane w klasztorze Xiangshan, w dolinie na północ od góry Longmen, a relikwie zostały ukryte w stupie w białej stupie wybudowanej dla niego. Później zostały one w części przeniesione przez głównego mnicha klasztoru Ximing w Chang’anie Zishana i Sŭngjanga (koreańskiego mnicha, będącego głównym nauczycielem w klasztorze Dajianfu) do specjalnej stupy w klasztorze Fengde na górze Zhongnan. Wszystkie te miejsca były związane z mistrzem, jednak były bardzo trudno dostępne, więc w 1114 r. mnich Guangyue z klasztoru Longxing przeniósł część relikwii do nowej stupy w klasztorze Xingjiao w pobliżu Chang’anu. W tym klasztorze znajdowały się już stupy Xuanzanga i Kuijiego.