Nestor Chomiak, również Chomiuk (ur. 8 marca 1897 w Jakowiczach k. Włodzimierza na Wołyniu, zm. 15 maja 1967 w Jakowyczach w ZSRR) – ukraiński polityk i pedagog, poseł na Sejm I kadencji w II RP.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. W trakcie I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich, służył w stopniu podchorążego. W 1915 został ewakuowany wraz z rodziną do Charkowa, został wcielony do rosyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego, który wysłano do Francji. Został ciężko ranny w bitwie pod Verdun, został inwalidą wojennym. W 1920 przez Konstantynopol i Odessę wrócił do kraju.
Pracował jako nauczyciel w Jakowiczach, od 1930 prowadził własne gospodarstwo w Berezowiczach, był przewodniczącym Rady Gminnej w Mikuliczach. Przed 1935 wstąpił do Wołyńskiego Zjednoczenia Ukraińskiego (WUO), był szefem zarządu okręgowego we Włodzimierzu Wołyńskim.
Po agresji ZSRR na Polskę od listopada 1939 do maja 1941 był wielokrotnie wzywany przez NKWD na przesłuchania (minimum raz w miesiącu). 11 maja 1941 został aresztowany, zbiegł z więzienia w dniu wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej. Wrócił na swe gospodarstwo w Berezowiczach i służył jako diakon w cerkwi we wsi Gubyń.