W lipcu 1948 został ponownie aresztowany przez NKWD, został oskarżony o kontakty z banderowcami i skazany na 25 lat zesłania; po dwuletnich zabiegach o rewizję wyroku i z braku dowodów winy uzyskał zmniejszenie kary do 10 lat. Wysłany do obozu pracy w Tajszet pod Irkuckiem, został zwolniony 6 października 1955 na mocy amnestii. Od 1966 dyrektor szkoły zawodowej we Włodzimierzu Wołyńskim.
W 1992 został zrehabilitowany pośmiertnie dzięki trwającym 3 lata staraniom syna.
Poseł I kadencji 1922–1927 (ślubowanie złożył 18 lipca 1925), wszedł jako zastępca posła z listy nr 16, okręg wyborczy nr 56 (Kowel), na miejsce Michnela Feinsteina, którego mandat wygasł 13 lipca 1925; członek Komitetu Ukraińskiego.
Bibliografia Małgorzata Smogorzewska, Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919-1939: słownik biograficzny. T. 1, A-D (red. naukowa Andrzej Krzysztof Kunert, Warszawa 1998, s. 270–271 Nestor Chomiak w bazie danych Sejmu RP
Kategoria:Posłowie na Sejm I kadencji (1922–1927) Kategoria:Ukraińscy nauczyciele Kategoria:Ukraińscy parlamentarzyści II Rzeczypospolitej Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Więźniowie radzieckich więzień Kategoria:Ukraińskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Bieżeńcy Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1967