Pocisk przechowywany jest i transportowany w kontenerze startowym umieszczonym na samochodowej wyrzutni typu TEL. Wyrzutnią jest siedmioosiowy samochód ciężarowy MAZ-7310 albo MAZ-7917, wyposażony w bezwładnościowy system nawigacyjny, który zapewnia możliwość odpalenia pocisku z każdej pozycji na trasie pojazdu. Pocisk może być odpalony zarówno po zatrzymaniu w trakcie przejazdu, jak też z wyposażonego w rozsuwany dach hangaru. System posiada także mobilne centrum dowodzenia oraz inne elementy wsparcia, na czteroosiowych pojazdach terenowych.
Testy systemu i wejście do służby Testy w locie systemu oznaczonego kodem 15H58, rozpoczęły się na poligonie w Plesiecku 8 lutego 1983 roku, trwając do 23 grudnia 1987 roku. Po zakończonej powodzeniem w 1985 roku pierwszej serii testów, pierwszy pułk wyposażony w ten system rakietowy rozpoczął dyżur bojowy 23 lipca 1985 roku w Joszkar-Ole. Z uwagi na problemy z systemem zarządzania walką, w dalszym jednak ciągu trwały prace nad tym komponentem systemu. Pierwszy pułk wyposażony w mobilny system zarządzania, rozpoczął dyżur dopiero 28 kwietnia 1987 roku w Niżnym Tagile, natomiast 27 maja 1988 roku, w Irkucku rozpoczął dyżur bojowy pierwszy pułk wyposażony w zmodernizowany system zarządzania walką.