Ostatnie testy systemu zakończono wprawdzie 23 grudnia 1987 roku, jednakże ostateczna decyzja o oficjalnym przyjęciu systemu Topol do służby została podjęta dopiero 1 grudnia 1988 roku – trzy lata po rozpoczęciu eksperymentalnego używania tego systemu.
Niektóre pociski systemu Topol zostały rozmieszczone w nowych rejonach patrolowych, inne natomiast w bazach używanych do tej pory przez wyeliminowane traktatem INF pociski Pionier. W dniu zawarcia podpisanego w 1991 roku traktatu START I, Związek Radziecki posiadał 288 systemów rakietowych Topol. Jego rozmieszczanie kontynuowano, a na koniec roku 2000, Strategiczne Wojska Rakietowe Federacji Rosyjskiej dysponowały łącznie 360 rozmieszczonymi pociskami. Według danych opracowanych zgodnie z wymogami START I, 1 stycznia 2009 roku, w czynnej służbie pozostawało wciąż 180 pocisków tego rodzaju.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie pociski balistyczne Kategoria:Pociski balistyczne okresu zimnej wojny Kategoria:Radzieckie pociski ICBM Kategoria:Rosyjskie pociski ICBM Kategoria:Pociski balistyczne na lądowej platformie mobilnej