Szansę udziału w Grand Prix Hiszpanii dostał jeszcze od Automobiles Gonfaronnaises Sportives, zespołu, w którym jeździł jego zmiennik we włoskim teamie, Gabriele Tarquini, jednakże tam również awans do wyścigu nie był możliwy. Ostatni rok startów w elicie zaliczył w pozornie mocniejszym zespole Tyrrell. Pomimo udziału we wszystkich wyścigach, Grouillard ukończył tylko cztery z nich (najwyżej na ósmej pozycji, podczas Grand Prix San Marino). Powodem tego stanu rzeczy były notoryczne awarie oraz wpadki kierowcy. Rozczarowujące wyniki zmusiły więc brytyjską stajnię do zakończenia współpracy. Po tym sezonie nie dostał już szansy dalszego udziału w królowej motorsportu.
Po Formule 1 W 1993 Olivier postanowił zaangażować się w amerykańską serię CART. W ciągu jedenastu startów uzbierał jednak zaledwie cztery punkty, które dały mu dopiero 28. pozycję w klasyfikacji generalnej. Poza tym wziął udział w Indianapolis 500, do którego nie zdołał się zakwalifikować.
W dalszej części kariery startował też w FIA GT, BPR Global GT Series oraz American Le Mans Series, jednak bez sukcesu.
Bibliografia Olivier Grouillard