Diakonia Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP – organizacja prowadząca służbę diakonijną przy Kościele Ewangelicko-Augsburskim w Polsce w poszczególnych parafiach. Jej nadrzędnym celem jest niesienie pomocy potrzebującym. Posiada status organizacji pożytku publicznego. Jej prezesem jest ks. bp Ryszard Bogusz, zaś dyrektorem generalnym Wanda Falk.
Historia Kościoły protestanckie od chwili swojego powstania prowadziły służbę diakonijną skupiającą się na niesieniu pomocy ludziom potrzebującym niezależnie od ich wyznania. W okresie międzywojennym w Dzięgielowie z inicjatywy ks. Karola Kulisza powstał Diakonat żeński Eben-Ezer. W Warszawie ks. Zygmunt Michelis założył Diakonat Tabita prowadzący dzieło miłosierdzia parafii św. Trójcy w Warszawie. W okresie powojennym kościół stracił wszystkie szpitale, ośrodki pomocy, ochronki, domy opieki dla osób starszych, stały się one własnością państwa. Na Górnym Śląsku powojenna praca diakonijna Kościoła Ewangelicko-Augsbugskiego w RP odwołuje się do działalności ośrodka diakonijnego "Ostoja Pokoju" (niem. Haus Friedenshort) założonego w 1890 roku przez Ewę von Tiele-Winckler w Miechowicach. W 1992 roku Synod Kościoła zobowiązał wszystkie diecezje do powołania Diecezjalnych Komisji ds. Diakonii, jednocześnie zachęcono parafię do organizowania Parafialnych Komisji ds. Diakonii.