Dopiero wprowadzenie do użycia uzbrojonych śmigłowców zmieniło charakter działań Korpusu na zdecydowanie bardziej ofensywne. W 1967 roku przeprowadzono pierwsze testy z uzbrojonym Westland Scout. W Brytyjskiej Armii Renu, lotników armii zaczęto nazywać Fulda Gap Fillers (Wypełniacze Luki Fuldańskiej) od nazwy miejsca, w którym pancerne zagony Układu Warszawskiego miały wtargnąć na tereny Niemiec Zachodnich podczas hipotetycznej III wojny światowej. W 1977 roku na uzbrojenie weszły śmigłowce Westland Lynx, które uzbrojone w pociski BGM-71 TOW miały stawić opór radzieckim czołgom. Jednostki Army Air Corps brały udział we wszystkich konfliktach, w których brały udział wojska brytyjskie, na Cyprze, w Adenie, na Borneo, w Kenii, w Bośni, w Iraku i w Afganistanie. W latach 70. XX wieku Korpus pojawił się w Irlandii Północnej, gdzie brał udział w działaniach przeciw Irlandzkiej Armii Republikańskiej wykorzystując między innymi śmigłowce Gazelle AH.1 (Army Helicopter Mark 1). Śmigłowce te były bardzo szeroko wykorzystywane przez Korpus, wypełniały zadania transportowe, łączności, ewakuacji medycznej, pełniły funkcję lotniczych punktów obserwacyjnych i były wykorzystywane jako śmigłowce szkolne dopóki nie zastąpiły ich maszyny typu Squirrel HT1.