Część projektów Fabianiego zmodyfikowano.
Spośród dwóch zaprojektowanych obwodnic powstał jedynie w 1913 liczący 700 metrów północny odcinek obwodnicy wewnętrznej, będący współcześnie fragmentem ul. Piastowskiej. Główną przyczyną były zbyt wysokie koszty wykupu działek. Po II wojnie światowej obwodnica śródmieścia, bez związku z XIX-wiecznymi zamierzeniami Fabianiego ani nawet bez przeznaczenia jako obwodnicy, jednak powstała – stworzyła ją przedłużona do 2,5 km ul. Piastowska, fragment al. Andersa oraz przedłużona i wydłużona ul. Michałowicza (w XIX w. niewielka uliczka Berggasse); do kolejnych realizacji (typowych obwodnic), śródmiejskiej obwodnicy zachodniej oraz "ul. Nowopiekarskiej", stanowiącej północną obwodnicę śródmieścia, przystąpiono dopiero w XXI w.
Nigdy nie przystąpiono także do budowy obwodnicy staromiejskiej i aż do lat 50. XX w. ruch tranzytowy w kierunku Cieszyna odbywał się średniowiecznymi uliczkami Starego Miasta. Niwka została skanalizowana w latach 1913–1916, a most łączący d. Börsenplatz (po 1918 pl. F. Smolki) z powstałą w ten sposób ulicą oddano do użytku w roku 1974 (bez związku z planem z 1899). Powstały za to proponowane przechody schodowe i pasaże dla pieszych.