Zgodnie z opinią Stalina, Rada Pracy i Obrony równolegle z rozwojem i próbami prototypów zarządziła rozpocząć produkcję seryjną samolotu.
Pierwszy prototyp CKB-26 był nieuzbrojony i miał kadłub konstrukcji drewnianej, lecz równolegle już od końca 1934 roku prowadzono prace projektowe nad wariantem całkowicie metalowym oznaczonym CKB-30, z kadłubem dłuższym o pół metra. W tym celu z CKB wydzielono doświadczalne biuro konstrukcyjne OKB-39. Prototyp ten posiadał już uzbrojenie i został ukończony i oblatany w czerwcu 1936 roku. Od sierpnia 1936 roku prowadzono próby państwowe CKB-30, które przedłużyły się do września kolejnego roku z powodu dwukrotnych awarii podwozia i konieczności zamiany uszkodzonego prototypu przez maszynę seryjną. Próby państwowe zakończyły się oceną pozytywną i rekomendacją szybkiego przyjęcia na uzbrojenie, a dostrzeżone wady miały być poprawione w toku produkcji. W porównaniu z SB, nowy samolot miał znacznie większy zasięg i udźwig bomb oraz przestronniejsze kabiny, przy niewiele niższej prędkości i pułapie lotu. Wśród wad były: niedostateczna stateczność wzdłużna i trudny lot na jednym silniku.