W latach 1972–1978 pracował w Ośrodku Badań Naukowych w Białymstoku. Równocześnie kontynuował działalność naukową, uzyskując stopień doktora habilitowanego w 1977 na Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie rozprawy: Osobowość ludzka wobec antynomii kultury i cywilizacji. Została ona w 1978 opublikowana przez Państwowy Instytut Wydawniczy pod tytułem Żywioł i forma. Wstęp do badań nad kulturą współczesną” w ramach serii wydawniczej Biblioteka Myśli Współczesnej.

W 1980 został dyrektorem Międzyuczelnianego Instytutu Nauk Społecznych Szkolnictwa Artystycznego w Warszawie. Od października 1982 rozpoczął pracę w Instytucie Religioznawstwa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1984–1986 pełnił funkcję wicedyrektora tego Instytutu, a w latach 1986–1993 funkcję dyrektora. Tytuł profesora uzyskał w 1994. Starszy wykładowca w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie w latach 1990–1992 oraz dyrektor Instytutu Socjologii na Wydziale Historyczno-Socjologicznym Uniwersytetu w Białymstoku w latach 2005–2006.

Jego dane znajdują się w katalogu osób "rozpracowywanych", zamieszczonym w Biuletynie Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej.

Członek Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów kadencji 2003–2006 oraz Komitetu Nauk o Kulturze PAN w latach 2007–2010.