Działalność pozanaukowa Oprócz pracy naukowej zajmował się publicystyką i reportażem. W 1974 opublikował w Wydawnictwie Literackim książkę pod tytułem Wierszalin. Reportaż o końcu świata, która stała się podstawą przedstawienia w Teatrze „Wierszalin” w Supraślu pod tym samym tytułem oraz filmu Krzysztofa Wojciechowskiego Historia o proroku Eliaszu z Wierszalina.
Poza Wierszalinem Pawluczuk opublikował w 2004 powieść pt. Judasz, za którą otrzymał między innymi Nagrodę Literacką im. Wiesława Kazaneckiego oraz nagrodę im. Hulewicza za „nauczanie filozofii człowieka na polsko-białorusko-ukraińskim pograniczu”.
Publikacje Światopogląd jednostki w warunkach rozpadu społeczności tradycyjnej, wyd. Państwowe Wydawnictwo Naukowe (1972) Wierszalin. Reportaż o końcu świata, wyd. Wydawnictwo Literackie (1974) Naprawianie świata, wyd. Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza (1978) Żywioł i forma. Wstęp do badań empirycznych nad kulturą współczesną, wyd. Państwowy Instytut Wydawniczy (1978) Zdarzenia, wyd. Pojezierze (1980) Wiara a życie codzienne, wyd. Miniatura (1990) Sposób bycia jako rodzaj wiary, wyd. Uniwersytet Jagielloński (1991) Potoczność i transcendencja, wyd. Nomos (1994) Ukraina – polityka i mistyka wyd. Nomos (1998) Wierszalin. Reportaż o końcu świata trzydzieści lat później, wyd. Kartki (1999) Judasz, wyd.