Poeta wydał również wierszowane traktaty o poezji Mistr Sun o básnickém umění (1957, Mistrz Sun o sztuce poetyckiej) i Nový Epiktet (1968, Nowy Epiktet), odwołując się klasycznych utworów sprzed wieków – chińskiej rozprawy o sztuce prowadzenia wojny oraz rozprawy filozoficznej Epikteta. Skład eksperymentalnego tomu poezji wizualnych Básně ticha (Wiersze ciszy) w 1970 rozrzucono. W latach 1958–1961, powstały dwa dramaty Kolářa, Chleb náš vezdejší (Chleb nasz powszedni, w przekładzie niemieckim wydany w 1956, oryginał 1991) i Mor v Athénách (Mór w Atenach, wyd. 1965), utwory bliskie teatrowi absurdu, zarazem eksperymenty z formą kolażu w dziele scenicznym. Na emigracji ukazały się: prozatorsko-poetycki dziennik z 1949 Očitý svědek (1983, nakład wyd. czechosłowackiego w 1969 zniszczony, Naoczny świadek), również prozatorsko-poetycka książka Prométheova játra (1985, powst. 1950. nakład wyd. czechosłowackiego w 1970 zniszczony, Wątroba Prometeusza) i prozatorskie Odpovědi (1984, wyd. samizdatowe 1975, Odpowiedzi). Dopiero w opublikowanych w Czechach dziełach zebranych (1992-2000) pisarza pojawiają się po raz pierwszy niektóre jego starsze utwory, nawet całe książki.