W 2009 opubllikowano jego juwenilia, poetycko-prozatorskie tomy Rudý havran (powstał w 1936, Czerwony kruk, z podtytułem „powieść-metafora”) oraz Nový Don Quijote (popwstał w latach 1934-1938, Nowy Don Kichot). Elementy skupionego na powszednim dniu współczesnego człowieka, naznaczonego wpływami egzystencjalizmu programu Grupy 42 przeplatają się w dziele Kolářa z inspiracjami światowej awangardy i neoawangardy. Od 1959 twórca zmierza w kierunku poezji konkretnej. Wydany w 1969 Návod k upotřebení (Sposób użycia, zbiorek ten jest inną książką niż tak samo zatytułowany tom powstały w połowie lat pięćdziesiątych i częściowo opublikowany we Vrszovickim Ezopie) zawiera skierowane do odbiorcy swego rodzaje scenariusze happeningów, zdarzeń parateatralnych czy nowych rytuałów, nie jest to już więc poezja słowa ani poezja obrazu, ale w poezja działania.