Hbr 13, 4 „Tajemnica to wielka, ale ja odnoszę to do Chrystusa i Kościoła”. Ef 5, 25.31-32
Choć św. Paweł sam zachęcał do życia w celibacie, dostrzegał też ogromną wartość małżeństwa: „Co do spraw, o których pisaliście, to dobrze jest mężczyźnie nie łączyć się z kobietą. Ze względu jednak na niebezpieczeństwo rozpusty niech każdy ma swoją żonę, a każda swojego męża. Mąż niech oddaje powinność żonie, podobnie też żona mężowi. Żona nie rozporządza własnym ciałem, lecz jej mąż; podobnie też i mąż nie rozporządza własnym ciałem, ale żona”. 1 Kor 7, 1-4
II – IV w.: Ojcowie Kościoła Kościół od zawsze domagał się również od nowożeńców publicznej formy zawarcia małżeństwa i wobec kapłana. Przypominał o tym wiernym już w I w. biskup Ignacy AntiocheńskiPor. Do Polikarpa, V. 2, przeł. Anna Świderkówna, w: Pierwsi świadkowie. Pisma Ojców Apostolskich, oprac. ks. Marek Starowieyski, Kraków: Wydawnictwo „M”, 1998 Biblioteka Ojców Kościoła 10, s. 141., a później Tertulian (II/III w.) czy św. Ambroży (IV w.). Także inni Ojcowie Kościoła również wiele miejsca poświęcali doniosłości związku mężczyzny i kobiety: Od Adama aż do Pana prawdziwa miłość małżeńska była sakramentem doskonałym. św.