W tamtym okresie związany był on z odpustem Matki Bożej Szkaplerznej.
Pod koniec XVIII wieku Bogucice przynależały wraz z 33 innymi parafiami do dekanatu bytomskiego, który był jednym z 22 dekanatów archidiakonatu krakowskiego w diecezji krakowskiej. W 1791 roku bogucicka parafia liczyła 1 360 wiernych, w tym 1 020 dorosłych i 340 dzieci. W 1811 roku biskup krakowski Andrzej Gawroński wydał dokument, na mocy którego oddał on tymczasowo jurysdykcję nad dekanatem bytomskim biskupowi wrocławskiemu
Na terenie parafii w Bogucicach z biegiem lat wyodrębniono kilka osobnych wspólnot. Pierwsza parafia na terenie ówczesnych Katowic, Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, została erygowana 14 czerwca 1873 roku. 20 kwietnia 1896 roku erygowano parafię św. Józefa w Załężu. 1 kwietnia 1911 roku utworzono parafię św. Antoniego z Padwy w Dąbrówce Małej, a miejscowość ta należała do parafii bogucickiej od początku XVIII wieku. 1 stycznia 1927 roku została wyodrębniona lokalia w Zawodziu, podniesiona do rangi parafii Opatrzności Bożej 20 grudnia 1957 roku. 2 grudnia 1939 roku powołano lokalię Najświętszego Serca Pana Jezusa na Koszutce, która powstała przy kaplicy misjonarzy oblatów Maryi Niepokalanej z 1937 roku.