thumb|200px|Prace polowe w średniowiecznej miniaturze z pierwszej połowy XV wieku Demografia średniowiecza zajmuje się badaniem demografii w Europie w okresie średniowiecza. Składa się na nią szacowanie liczby ludności, jej zmian oraz migracji. Na wiele sposobów, demografia była kluczowym czynnikiem zmian w historii średniowiecza.

Demografia Liczbę ludności w Europie średniowiecznej można podzielić na poszczególne okresy:

400–1000: stabilna, na niskim poziomie 1000–1250: gwałtowny wzrost 1250–1350: stabilna, na wysokim poziomie 1350–1420: ostry spadek 1420–1470: stabilna, na niskim poziomie 1470–później: powolny wzrost przyśpieszający na początku XVI wieku

Lata 400–1000 Wraz z końcem starożytności nastąpił duży spadek liczby ludności, osiągając minimum ok. 542 roku, w okresie dżumy Justyniana, ostatniej wielkiej zarazy w Europie przed czarną śmiercią w XIV wieku. Szacunki całkowitej liczby ludności Europy są oparte na domysłach, lecz przyjmuje się, że w czasach Karola Wielkiego było to między 25 a 30 milionów, z czego 15 milionów żyło na terenie państwa Karolingów, obejmującego Francję, Niderlandy, połowę Niemiec, Austrię i Włochy.