thumb|Wieża w Quin wybudowana przez Normanów Wyprawy rycerzy anglonormandzkich w latach 1169–1170 i 1171–1172 ich suwerena, Henryka II angielskiego, zapoczątkowały podbój Irlandii przez Anglię. Mimo hołdu złożonego Henrykowi II przez większość władców irlandzkich, podbój ten miał charakter połowiczny. Domeną króla był rejon Dublina, Anglonormanowie otrzymali obszerne nadania w głębi kraju i podbijali kolejne ziemie, wznosili twierdze, ale nigdy nie zdołali opanować całej wyspy. Podległość rodzimych przywódców irlandzkich wobec angielskiej władzy miała często charakter formalny, a w drugiej połowie XIII w. ich opór przeciw Anglii wzrósł. Po podboju normańskim Irlandia znalazła się pod zwierzchnictwem monarchów angielskich. Normanowie stopniowo umacniali swoją pozycję polityczną i gospodarczą, stając się wpływowymi właścicielami ziemskimi. Ograniczona liczebność kolonistów angielskich w Irlandii oraz wpływy irlandzkiej kultury prowadziły do celtyzacji części przybyszów;